Testen
Testen van de Yamaha XJR
In januari 1995 wordt de nieuwe Yamaha XJR1200 leverbaar. Moto73 maakte al even kennis met de moderne klassieker, die op de IFMA (7-9 oktober in Keulen) aan het publiek zal worden voorgesteld. Nadat Kawasaki, Suzuki en Honda met respectievelijk de Zephyr 1100, de GSX1100G en de CB100 Big One hun tanden al stuk beten op deze markt komt Yamaha nu op de proppen met een naakte fiets op basis van het vertrouwde FJ1200-motorblok. |
Yamaha is de laatste Japanse constructeur die een 'naakte' motorfiets op de markt zet met een ongewoon grote cilinderinhoud, de XJR 1200. Toch zullen voorlopig alleen de Japanse motorrijders de kans krijgen om met zo'n zwaargewicht op stap te gaan. Hun europese collega's zullen nog wat geduld moeten hebben. Onze Japanse correspondent Franck Le Boucher kan nu echter al melden dat de XJR heel wat waar voor zijn geld biedt. |
If you do hanker after that authentic 1970s experience, then consider the Yamaha XJR1200 retro motorbike. With a meaty four cylinder air cooled engine, derived from the old lardbucket XS1100, the Yam has the right look, feel and comfort levels for a trip down memory lane. The bike gained an extra 100cc in 1998, becoming an XJR1300.
Performance in the 130mph area might sound pretty tame to some, but if your biking lifestyle is more about trundling along, catching some sunshine on Sundays, without risking major spinal damage aboard the latest 180mph sports machine, this could be just the ticket...without getting a speeding ticket.
|
 
Grote, zware naakte. Kawasaki probeerde het met de Zephyr 1100, Honda deed een gooi met de CB 1000. Succesnummers werden het allerminst. Yamaha is eigenwijs en schuift de XJR 1200 naar voren. Om te bewijzen dat het kan, dat grote naakten kunnen scoren. Een strijd tegen de verdrukking in? |
De zware jongens van het Thunderbike-kaliber komen tot nu toe alleen in Japan aan hun trekken in de Monster Naked-klasse. Voor fans van deze klasse is de Yamaha XJR 1200 het absolute einde. In zijn geboorteland is Yamaha's zwaarste tot de koning van de Monster Nakes-klasse uitgegroeid. Deze nieuwe raceklasse wint steeds meer aan populariteit. Maar is Japan ook niet het land van de Sumo-worstelaars, die andere naakte monsters? |
Na de jammerlijke teloorgang van de V Max, de Honda CB1000 'BIG 1' en Kawasaki Zephyr 1100 op de markt, zag het er even naar uit dat geen enkele fabrikant aan een dergelijk concept de pijnlijke vingers nog eens wilde branden. Toch waagde Yamaha zich nogmaals op dit ondoorgrondelijke pad met de XJR1200, een jaar later gevolgd door Suzuki met de 1200 Bandit en als laatste de Kawasaki ZRX1100. Een illuster drietal motorfietsen dat veel overeenkomsten vertoont. Toch kunnen deze hapklare instant-streetfighters op de Nederlandse markt nog niet echt de verwachte potten breken en dat is jammer, want deze Sauriers 'hebben wel wat'. Een van die lobbessen, waar je in alle opzichten 'mee aan het werk moet' is de Yamaha XJR1200... |
Nu kun je je afvragen of het wel nodig was dat blijkbaar alle motoren uit dit segmet grondig worden vernieuwd, maar in feite doet dat er niet toe. Motoren worden nu eenmaal om de zoveel jaren gewijzigd, en wat ons betreft is dat maar goed ook, anders zouden we godganse dagen over dezelfde dingen moeten lullen. Een andere vraag die je je zou kunnen stellen is of het optrekken van de cilinderinhoud van 1200 naar 1300 cc plus het aanpassen van enkele details wel een voldoende aanleiding is voor een test van een model dat nog maar pas eerder aan bod is gekomen. Welnu, zolang je niet daadwerkelijk met de motor gereden hebt, zal je natuurlijk nooit weten in hoeverre die veranderingen ervoor hebben gezorgd dat de XJR wel degelijk een nieuwe motor is. Dus laat maar komen, die testmotor! |
 Wie de teugels viert bij dit raspaardje waant zich in een sensationele kermisattractie. Maar net zo gemakkelijk fluister je deze naakte schoonheid liefkozende woordjes toe na een lange rit, want eigenlijk is de Yamaha XJR 1300 gewoon een ruwe bolster met blanke pit.
|
Volgens sommigen zijn naked bikes weer helemaal in. Maar wat moeten we ons nu voorstellen bij die kreet naked bike. Wat mij betreft is die veel te vaag, want eigenlijk kan je in die categorie bijna alles onderbrengen waar elders geen plaats voor is. Variërend van bijvoorbeeld een Cagiva 125 Planet tot de testmotor van deze maand, de Yamaha XJR 1300 SP. Wat volgens mij toch echt heel verschillende fietsen zijn. Vandaar dat ik voor de XJR 1300 en zijn soortgenoten bij deze een nieuwe categorie in het leven roep. De Musclebike. Een motorfiets met spierballen die ook zijn berijder de nodige spierballen bezorgt. |
 ...Uitvergroot naar cartoonesce proporties doet de zithouding wat denken aan een enduro, ver naar voren, en quasi bovenop het stuur. Het goede zadel en de comfortabele vering zorgen er in ieder geval voor dat ook fikse dagritten zonder spierweefselgemor volbracht kunnen worden. Duizend natoeristische kilometers overtuigden ons ruimschoots van het kunnen van de dikke Yamaha. Hij bezit de trekkracht van een V-max en de stuurkwaliteiten van een Fazer zolang het echt sportieve rijden voor de SP gereserveerd blijft. Bovenal is de XJR een aangename toergezel en tegenover de 1200 draagt hij betere remmen, stuurkwaliteiten en nog meet trekkracht aan. Anno '99 kost een 1300 trouwens 329.000 Bef. (fl 19.990,-) waar een 1200 in '95 nog 379.000 Bef. moest opbrengen. Meer voor minder, wie kan daar wat op tegen hebben. |
Toen de XJR 1200 in 1995 verscheen als Yamaha's antwoord in de dikke naked-kategorie, was het z'n tijdloze en slanke vormgeving die 'm populair maakte. Helaas zag ie er in z'n zwarte kleedje wat sobertjes uit. Dat veranderde echter met de SP-versie, die naast een schitterende retro-look, waarvoor de Yamaha race-kleuren uit de seventies van stal werden gehaald, ook behoorlijk betere presteerde wanneer beestig aan het gas gedraaid werd. Niet dat de 98 pk en 91 Nm werden bijgestuurd, maar vooral het feit dat voorin een volledig instelbare Showa-voorvork en achteraan een stel eveneens velledig instelbare Ohlins-schokbrekers werden gemonteerd, maakten 'm tot een alternatief voor de sportieve rijder. |
De taal leeft. Sla er maar eens een willekeurig stuk tekst uit get begin van deze eeuw op na en je breekt je tong over het aantal es-cee-ha's die er gebruikt werden. Ongemerkt sluipen er elk jaar nieuwe woorden en uitdrukkingen in de Nederlandse taal, terwijl de schrijfwijze van andere zomaar verandert. Eén van de nieuwste taalaanwinsten is het woordje "vet". Dat staat natuurlijk voor het traditionele smeermiddel en voor iets wat erg dik is c.q. waar je dik van wordt. Maar tegenwoordig wordt het woordje vet ook steeds meer gebruikt als synoniem voor "heel erg gaaf". En dat maakt de nieuwe Yamaha XJR1300SP dus in meerdere opzichten tot een vette fiets... |
|
...Tijdens onze tweedaagse tocht leerden we de XJR kennen als een uitstekende metgezel, en wie zinnens is deze Yamaha eerder als toermachine dan als stoere machine te gaan gebruiken kunnen we alleen maar gelijk geven. Zelden hebben we het traject Midi - Gent-Zuid zo ontspannen kunnen afwerken, iets waar bips en nekspieren nog altijd de beste graadmeters voor zijn. Je gelijk is nog groter als aan dat reizen ook een duo te pas komt. Het zadel achteraan is bijzonder ruim en de handgreep staat op de juiste plaats en biedt voldoende grip.  Het monteren van een kofferset kan geen probleem opleveren, het slank oplopende kontje schreeuwt zelfs om een stijlvol bagagerekje. Waar je dan wel mee in het reine moet komen is het feit dat het hier gaan om een kettingaangedreven en best zware naked bike. Ook al ziet de XJR er in zijn SP-pakje galant-sportief uit, een vlindervlugge bochtenpikker is het niet. Daarvoor ligt het zwaartepunt te hoog en is het rijwielgedeelte te 'groots' opgavat (wielbasis 1.500 mm). Tegenover dat - naar hedendaagse maatstaven - gebrek aan dynamiek stelt de XJR zijn uitgepuurde klassieke lijn, zijn superieure postuur. Wie valt voor de elegente stijl van een in maatpak gestoken tienkamper zal graag opteren voor de een-kleurige zwarte of zilvergrijze XJR, maar onze voorkeur zou ongetwijfeld in de richting van de SP gaan. De uitstraling daarvan beantwoordt perfect aan het profiel van de met zijn tijd meegeevolueerde persoonlijkheid met zijn wortels in het verleden. En dat maakt de Yamaha de ideale ambassadeur wiens taak het is de traditionele waarden aan de volgende generaties door te geven. Verantwoord naakt gaan is daar een van. |
 Zelfs motorkenners lieten zich in de loop van de test vangen. Is dit een nieuwe kleurstelling voor de Fazer? Is het de nieuwe Fazer 1000? Nee, het is een XJR 1300 SP waar Bart het kuipje van een Fazer zo netjes op gelast heeft dat het wel lijkt dat de motor zo uit de krat komt. |
 Alle hens aan dek als er voluit wordt geaccelereerd op de naakte Yamaha XJR1300. En helemaal nu hij flink door Yamaha is herzien. Hij ging al knoerthard van zijn plek, maar nu gaat hij met de nieuwe Öhlins schokbrekers en de nieuwe voorvorkafstemming ook even zo snel door de bocht. |
|
When my Triumph Trophy was brutally murded by a Ford Sierra driver, I decided to get something rather different... The Yamaha XJR1300 is, apart from size, a very different machine to the Trophy in almost all respects.  Where the Trophy is mild and understated, the XJR is brutal and outrageous (perhaps not to the same extent as the VMax, but not far off). Where the Trophy is soft and comfortable the XJR is harsh and devoid of luxury. While the Trophy rider is protected from the elements by the enormous screen and fairing, and heated grips, the rider of the XJR faces the wheather boldly and square-on, in a way that says `do your worst!' While the Trophy's throttle effect is smooth and progressive, the XJR's engine is only losely coupled to the rider's intentions. It has a mind of its own. Opening the throttle sees a random selection of brief accelerations and decelerations, followed by a sudden wild lurch that tries to pull the rider's arms from their sockets. It doesn't even make any difference what gear it's in, so there's no real point worrying about that. I believe this kind of behaviour is called `character'. In any event, it's quite entertaining.
|
In tegenstelling tot sommige andere 1300 cc machines waar Cok van den Heuvel nogal dol op is, rijdt de vrije interpretatie van deze Roberts Replica erg gebruiksvriendelijk. Natuurlijk is het niet eerlijk om een moderne motor als de basic Yamaha te vergelijken met Kawasaki's roemruchte Z 1300, 'Big Zed'. De XJR heeft namelijk gewoon een moderne rijwielgeometrie en stuurt daarom vertrouwd en strak vanaf de eerste, voorzichtig ingestoken bocht. Tijdens het opdraaien van de A4 staat de bak dus al tijden in zijn vijf. Daarmee wint de Yamaha belangrijke punten ten opzichte van andere tweewielers. De luchtgekoelde viercilinder heeft zoveel koppel uit de kelder dat je het beest zowat kunt rijden alsof er een automaat achter de kruk woont. Op de Yamaha hoeft bijna niet geschakeld te worden... |
Big, brawny and packed with muscle - that's what bikes used to be like in the '70s and '80s. The XJR1300SP is still like that in 2000 - but with refinement to match...
"Porty I've just finished with my latest Over project and was wondering if you'd be interested in taking it for a bit of a spin."
These were the words of long time motorcycle enthusiast, ex-Superbike racer, and Victorian northern suburbs Yamaha dealer, Don Stafford. The very man who created the light-switch-like 162ps that powered the, $40,000 single-sided-swingarm R1 tested in Vol 49 No17. A bike that could only be described as the combined side-effect of an aging body and childish mind.
|
A bike for all seasons is hard to find and if you've piled on a few pounds around the midriff area over the years, then you'll probably narrow the choice down to a big, beefy retro. Step forward XJR1300; the 32 ounce, medium rare steak of motorbikes.
A grunty, air cooled motor, comfy saddle and tasty styling, all combine to make the XJR1300 a very decent alternative to the Suzuki Bandit 1200.
|
Seit nunmehr sieben Jahren wildert die bärenstarke Yamaha im Revier der Naked Bikes. 1995 als XJR 1200 präsentiert und für 1999 auf 1300 Kubikzentimeter aufgestockt, streift die XJR 1300 in der Gunst der Käufer immer noch weit oben durch die Zulassungsstatistik. Ein Grund mehr, mit dem überarbeiteten Hubraumriesen einmal gemeinsam auf die Pirsch zu gehen.
... |
Go down to the gym and you will always find one, massively muscled an toned, likes to pose in front of the mirror, and they know tat everyone is looking at them. If Yamaha's XJR was a human, I'd hazard a guess that it would be just that type. Compare the XJR1300 to a modern race rep and it's a bit of a bouncer, it would look more at home on the door of the local nightclub than poncing around down the local lanes! It really is a huge bike, it's squat and looks brutal, has an enormous in-your-face engine, twin Ohlins rear shocks for pure show, and weighs in at a meager 230kg dry... |
Yamaha lies sich mit ihrem Debut gewaltig Zeit,doch dafur beweist die erfilgreiche XJR-Baureihe einem langen Atem. Langst gehort sie zum Establishment. Das uber-arbeitete 2004er-Modell im Top-Test. |
Dass sich nicht nur die schnellsten und starksten motorader auf dem markt dauerhaft durchsetzen konnen, zeigt die Yamaha XJR1300. Bei vergleichstests hinkte das naked bike in den fahrleistungen meist etwas hinterher, trotzdem hat sie etliche konkurrentinnen uberlebt. Seit 1999 gehort die 1300er zum Yamaha-programm und schart eine grosse fangemeinde um sich. Dabei ist ihr motor im grunde eigentlich ein alter geselle, werkelte er in der basisversion doch schon in den FJ-modellen der achtziger jahre.
Statt von einer modernen einspritzung befeuert, sorgen vergaser fur die spritzufuhr. Und statt einer leistungsstarken wasserkuhlung begnugt sich die XJR mit kuhlrippen uaf den zylindern und einem kleinen olkuhler. Standfestigkeit und ordentlich schmackes gehoren dennoch zu ihren tugenden. Kaum ein vierzylinderaggregat dchiebt so schon gleichmassig und ohne jeglichen schluckauf aus niedrichsten drehzahlen vorwarts. Last wechselreaktionen sind die XJR fremd... |
De XJR 1300 heeft vanaf 1999 een trouwe schare fans verworven. Daarbij is de motor eigenlijk nog aanzienlijk ouder dan zijn bouwjaar suggereert. In zijn basisvorm bestond de krachtbron immers al in de jaren '80 van de vorige eeuw. Toen al werd hij als 1200 in de FJ-serie gebruikt en stond 'ie bekend als de beste luchtgekoelde viercilinder ooit. En wat goed is, mag blijven. De XJR heeft geen injectie, maar ademt door carburateurs. In plaats van vloeistofkoeling heeft de XJR koelribben op cilinders en koppen, aangevuld met een kleine oliekoeler. Uithoudingsvermogen en beschaving behoren duidelijk tot de karaktertrekken van deze motor. Er is bijna geen viercilinder te bedenken die zo mooi opneemt en doorloopt, zelfs bij lagen toeren... |
 |
Damit het diese bauart zweifelsfrei würdige gralshüterin gefünden. Immerhin reichen die technischen wurzeln des XJR-triebwerks bis in die erste hälfte der 8oe-jahre -des vergangenen jahrtausends- zurück. Und so dürfen auch die kühlrippen des monumentalen vierer-blocks mit einem gewissen stolz in der sonne glänzen, wie einst im Mai. Aber bei aller klassischen pracht bleiben die technischen modifikationen am triebwerk nicht unbemerkt. So deuten eine blende zur hitzeabschottung zwischen den zylindern und der gemischaufbreitung sowie die neue 4-in-2-in-1-auspuffanlage unwiederbringlich auf das angebrochene euro-3-zeitalter hin. Wie es sich heute geziemt, bekommt jetzt der erwürdige XJR-treibsatz sein gemisch von einer elektronischen kraftstoffeinspritzung zugeteilt. Dabei griff Yamaha auf das aufwendige system der R1 von 2004 zurück, die mit zwei drossel klappen pro ansaugkanal arbeitet und über 12-loch-düsen den kraftstoff fein zerstäubt richtung brennraum schickt.
|
Eigentlich beginnt die Geschichte der XJR ja schon viel früher: Ihr Motor geht zurück auf die FJ 1100, die ab 1984 als Tourensportler die Spitze des Yamaha-Programms bildite. Deren Nachfolgerin, die ab 1986 gebaute FJ 1200, war nicht nur ab 1991 das erste Serienmotorrad mit ABS. Sie begründete auch den Ruf des Grossen Vierventielers, beinahe unzerstörbar zu sein. |
Luftgekühlte Motoren sterben aus? Falsch, bei entsprechender Pflege ist für sie selbst die Euro-III-Norm ken Thema. Das beweist Yamaha mit der XJR 1300, die mit Einspritzanlage und Katalysatoren in ihren vierten Frühling geht. |
  Bislang ging es bei der Modellpflege der XJR in erster Linie um Tradition, weniger um ihre Technik. Doch mit zunehmenden Auflagen stand Yamaha am Scheideweg: Den Puristen in den Ruhestand verabschieden und so in Erinnerung behalten, wie wir ihn kanten. 
Es leben die Kühlrippen. Ja genau, die Dinger oben am Motor. Die, zwischen denen man mit einer kleinen Flaschenbürste stundenlang herumprökeln kann. |
De evolutietheorie van Darwin is omstreden. Niet alleen omdat er beweringen zijn dat Darwin niet zelf het onderzoek heeft gedaan en het 'werk' van een collega bioloog heeft 'gebruikt', maar vooral omdat er geloofsovertuigingen zijn waar de evolutietheorie resoluut als onzin wordt gezien. Of je er in gelooft of niet... de denkwijze is er toch wel één die best wel eens zou kunnen opgaan: alles is ontstaan uit één oervorm en als je je niet aanpast en met de tijd meegaat, dan heb je het moeilijk. Nu ging het bij Darwin om levende organismen, maar waarom diezelfde gedachte niet toepassen op motoren? Ooit is het begonnen met één 'oermotor' cq model. Daaruit zijn weer andere ontstaan die zich hebben aangepast en gespecialiseerd. Modellen verdwijnen en nieuwe komen er voor terug. Gaat een motor niet met de tijd mee, dan verdwijnt ze. Alleen is het niet alleen maar een natuurlijke selectie die de modellen laat evolueren, maar ook de mensheid. |
Als Hoofd Technische Dienst bij een drukkerij, weet de 33 jarige Jeroen van den Belt uit de eerste hand hoe het is om voortdurend onder druk te moeten werken. Zijn facinatie voor presteren onder druk dateerd echter al van ver voor zijn huidige baan als 'projectlijder' (Nee geen schrijffout...). In het grijze verleden van zijn brommertijdperk zag Jeroen het licht van de drukvulling en dat licht is sindsdien alleen maar helderder geworden. |
Mooi, er bestaat dus water op mars.Maar zonder verse zuurstof is het ook daar knap lastig overleven. Vandaar dat anno 2008 de luchtgekoelde Yamaha XJR 1300 nog altijd moeder aarde bevolkt, gezond happend naar frisse lucht. |
Kom je met de Yamaha XJR 1300 aan op een terrasje dat populair is bij motorrijders dan moet je niet op overdreven veel belangstelling rekenen, tenzij je een moordgriet achterop hebt zitten. Waarmee je ook zou opvallen, aan de XJR is niets te zien. Geen trendy kuip, geen felle kleuren, geen eigenaardig gevormde, kunstzinnig geplaatste uitlaat, geen sexy kontje, gewoon een motorfiets die al jaar en dag door ons straatbeeld zoeft. Maar altijd zit er tussen die kliekjes wel een wat oudere motard die met glimmende oogjes naar je toe komt gestapt met een duidelijke "WOW!" om de lippen. Da's typisch zo'n nostalgische ziel die maar al te goed beseft hoe moeilijk het is om waardig ouder te worden... |
Vergelijkingstesten met de Yamaha XJR
Sinds ik tien jaar geleden voor de eerste keer aan de start verscheen van een viertaktrace in Japan, heb ik wel heel eigenaardige racekanonnen gezien, bereden en zelfs bestreden. Vergis je niet: hi-tech vind je niet alleen in de Grand Prix- of Superbike-paddocks. |
  'Retro' noemen we het fenomeen, want fenomenen moeten namen hebben. Maar eigenlijk is het neerbuigendom vijf echte, moderne motorfietsen zo te plaatsen. Alsof ze iets te maken hebben met de tijd dat Morini Corsaro's 125 cc of Triumph Bonnevilles de wegen bevolkten. Bij deze een onderzoek naar eventuele legendarische capaciteiten en toekomstige mogelijkheden van vijf echte mororfietsen. Vandaag gereden en beschreven. |
 Diese strasse ist ein ratsel. Gelost wird es mit scharfem auge, wachem verstand, einem grossen herzen, zusammengekniffenen pobacken un viel schwung. Das MO/testteam war mit sechs BigBikes auf der legendaren Nordschleife. Als teil des 1927 eroffneten Nurburgringes war die Nordschleife die herausforderung fur generationen von rennfahreren, mittlerweile ist sie langst zur legende geworden. Wage dich auf die 20,8 kilometer lange achterbahnfahrt durch hohen und tiefen der Eifel, und du wirst mehr uber dein motorrad erfahren, als dir hunderte normal/kilometer je verraten konnen. |
Wanneer je 't goed bekijkt was het in feite Kawasaki die de spits afbeet in de klasse der zware naakte motorfietsen.
Dat gebeurde in 1992 met de Zephyr 1100, de gespierde broer van de toen erg populaire 750 en 550 Zephyrs.
Datzelfde succes viel de Zephyr 1100 niet echt te beurt, maar het concept mocht zich wel in een steeds stijgende
populariteit verheugen. Een concept dat wel beschouwd eigenlijk gewoon teruggaat naar de tijd dat de eerste echt
zware mororfietsen zoals de Honda CB 750 en de Kawasaki Z 900 op straat verschenen en er gewoon alleen maar naakte
motorfietsen waren. De 'Joe Bar'-jaren, waarin een sportieve motorfiets zich gewoon van de toerversie onderscheidde
door het al dan niet aanwezig zijn van clip-ons en monozadel danwel windscherm. Nu ligt dat wel even anders,
en is de varieteit aan motorfietstypes dusdanig groot geworden dat er wel eens gestruikeld wordt over benamingen
en de indeling in categorien. Als het leven een kwestie is van keuzes maken, dan wordt het ons in deze laatste jaren
van het millenium wel knap lastig gemaakt. Gewoon rijden met gewone motorfietsen - beter bekend onder de naam
naked bikes - was dan ook een verfrissende 'terug in de tijd' motorervaring. |
 Gute dinge tragen immer einen funke aus der vergangenheit in sich. Triumph un Yamaha folgen unterschiedlichen legenden. so unterschiedlich wie die beiden klassik-sportler aus unserem vergleichstest. Wer einfach nur motorradfahren mag, ist mit einer nackten am besten bedient! Das schonste an den nackten ist, dass sie wegen der klaren linienselbst menschen mit schlichtengemuternans herz gehen, iht breites kreuz verhilft wiederum den fans von 190er-schluffen zu tropfnassen pupillen. Schwere ware ist angesagt, und schwere ware ist es, die Triumph mit der Thunderbird und Yamaha mit der XJR auf die walzen stellen. |
 Es gibt tatsachlich noch motorrader, bei deren erscheinen man gleich eine neue klasse ins leben rufen muss. Die Honda CB1300 ist so ein motorrad und auch die Yamaha XJR1300. Die beiden gehoren zu den Big-Naked-Bikes. Allein Naked Bike wurde ihnen kaum gerecht, denn was bitteschon ist bigger als eine 1300er-allenfalls die fetten 1500er chopper, und die haben keine leistung. Nur Big Bike wurde auch nicht passen, nackiger sind namlich nur noch die hoppelhasen des bekannten herrenmagazins. Zwar gibt es die beiden Naked-Big-Bikes noch nicht offiziel bei uns, docg grau-importeur UGT holt die Japanischen neuerscheinungen nach Deutschland. Grund genug, die zwei gleich zum vergleichstest antreten zu lassen. Und weil nach alter PS-sitte zum richtigen nackedei-vergleich immer funf gehoren, mussen die Kawasaki ZRX110, die Suzuki GSF1200 Bandit und die Triumph T509 Speed Triple ebenfals mit ran. Die drei sind zwar nicht ganz so big, aber immer noch grossvolumig genug und auch kaum weniger nackt. |
|
...en straffe verhalen. Daar draait het eigenlijk om bij deze zware naked bikes. Al is de term naakt niet meteen de vriendelijkste die je de motoren naar het hoofd kan slingeren, zelfs al beweer je dat mooi naakt niet lelijk is. Maar dat terzijde. 
 De vijf motoren waarmee we dit keer zij aan zij door de Vlaamse straten scheurden, staan stuk voor stuk garant voor bulkplezier, grootse uitdagingen en bijzonder effectieve toogverhalen. Het voordeel is trouwens dat als men je niet gelooft, je de buitenstaander met een verwijzing naar de voor het terras staande brok metaal onmiddelijk kan overtuigen. |
De laatste jaren hebben zware naked bikes enorm aan populariteit gewonnen. Door hun hoge sturen, sterke vier-cilinderblokken en stereo-achterveringdoen deze motoren sterk denken aan de superbikes van de jaren zeventig. Maar de motoren en frames van de huidige generatie naked bikes zijn veel sterker en geavanceerder dan die van hun alter-ego's uit de jaren zeventig. Suzuki en Yamaha doen met respectievelijk de GSX1200 en de XJR1300 het nostalgische vuur weer vlammen en strijden om de kroon in deze gespierde klasse.Tijd dus om deze krachtpatsers eens in een tweeluik onder de loep te nemen. |
 ...Die triebwerke wirken wie im fett herausgebraten. Echte kalorienbombe. Schmalztriefend. Vor allem die kraftquelle der 1300er Yamaha: 120 Newtonmeter, quasi aus der stand. Da reicht ein zupfer am gasgriff, und du hangst hinter am nummernschild. Dieser luftgekuhlte vierzylinderist die inkarnation der sanften gewalt. Brutaler schub, samtweich serviert - immer und uberall. In jedem gang. Ohne verzogerung aufrufbar. Mit einem schaltgetriebe wurde die XJR nur der vollstandigkeit halber ausgestatted. Das gehort bei einem motorrad einfach dazu. Wirklich notig sind die funf fahrstufen nicht. Kaum dreht die kurbelwelle 1000mal pro minute, rastet der latste gang ein. Selten jedoch ohne einen kurzen zwischenstopp im leerlauf, da sich der wechsel vom ersten in den zweiten ausnahmend zah gestaltet. bei spatestens 3000/min begibt sich der fuss dann auf der vergebliche suche nach ein er langeren ubersetzung. Dabeu wurde die funfte laut gangdiagramm bis gut 260 km/h reichen. Am krafttrotzenden charakter des motors liegt's, der bis weit in den mittleren drehzahlbereich hinein vollkommen unterfordet wirkt. |
Wieder einmale war es vollog egal, wer mit welceher der funf wuchtbrummen die fahrerprobung begann. Alle tester gewannen auf unterschiedlichen motorradern denselben ersten eindruck: Die geht aber locker. Die brummt und zieht barig, findet elegant ihren weg durch die kurven und sorgt fur ein frohliches fahrgefuhl. Bei soviel leichtigkeit wird man meist stattliche gewicht ziemlich bedeutungslos. Ja, fast erschien einem die Triumph Speed Triple, mit 220 kilogramm die leichteste, als etwas zu hupfig. Trotz des unauffalligen motorsund dank des handlichen, gus ausbalancierten fahrwerks gelingt dem neuzugang Suzuki GSX1200 ein dritter platz. Genau auf die andere art, mit starkem, kultiviertem triebwerk, doch labbricher federung, kommt die Yamaha XJR1300SP auf die gleche punktzal. Ein rauher motorlauf, eine weiche hinterradfederung und die ungluckliche sitzposition bringen die BMW nur auf den letzten platz. So geht also nich immer nichts an den eingespielten rivalinnen Kawasaki ZRX1100 und Triumph Speed Triple vorbei. Wobei die Triple durch ihr etwas besseres fahrwerk und ihren geringen verbrauch die nase vorn behalt. |
 ...Einen spurbaren unterschied offenbaren die drei nackten wilden schon im stand bei der sitzprobe. Die X11 zwingt dem piloten durch die hohen fussrasten und den weit vorn liegenden lenker eine sportliche sitzhaltung auf. Wegen der zu kurz geratenen tankausbuchtungen mussen grosse fahrer ihre beine stark spreizen.  Auf der Yamaha heisst es "Wilkommen zu hause", genau so stellt man sich die sitzposition auf einem bigbike vor. Die Suzuki sorgt wiederum mit ihrem schmalen tank dafur, dass der fahrer sich auf einer 750er wahnt. Falls die sozia ein mitspracherecht beim kauf hat, wird sie fur die XJR1300 pladieren, die auch all jene wahlen durften, die spass an klassischem Big-Bike-Design und feinen details finden. Fur die Suzuki sprechen vor allem das wendige handlung und der kleine preis. Enorme power und die hochsten technischen standard bekommt der kunde bei Honda. Auf diesem blikwinkel betrachtet, fahrt die eigenwillige X11 sicherlich schon bald volldampf voraus. |
  Er zit beweging in de markt van de naked bikes. Van motoren met een dergelijk eenvoudig concept (geen kuip, weinig extraatjes en een klassiek rijwielgedeelte) kan verondersteld worden dat ze jarenlang op de markt blijven zonder enige aanpassing. Niets blijkt echter minder waar. Als we de vijf belangrijkste naked bikes tegenover elkaar plaatsen, zien we dat de Kawasaki ZRX de oudste in de rij is. Hij dateert van... juist, 1998. Yamaha past zijn XJR met de regelmaat van de klok aan, Suzuki bracht naast de Bandit dit jaar een goednieuwe GSX1200 op de markt en ook Buell deed in '99 zijn duit in het zakje met de X1. Honda tenslotte, schudde twee maanden geleden met de lancering van de radicale X11 de kaarten nog wat grondiger door elkaar. Tijd dus voor een controle van de machtsverhoudingen in het wereldje van naakte krachtpatsers. Is het u trouwens opgevallen dat ze allemaal een X in de naam dragen? |
 ...Terecht kan de vraag gesteld worden of een vergelijk tussen een uitgeklede Bandit een gelikte Kawa en een opgedofte XJR waartussen maar liefst een prijsverschil van pakbeet tweeeneenhalf mille zit reeel is. Nou ik denk van wel. Domweg omdat deze 'instant streetfighters' nu eenmaal op dezelfde markt zitten en duidelijk op dezelfde doelgroep mikken. Ze hebben alle drie veel pk's en geweldige krachtbronnen. Maar dat 'geliktheid' zijn prijs heeft is duidelijk geworden. De ironie wil dus dat de Yamaha en Kawa geen meerwaarde hebben door de extra's waarvoor je betaalt, maar door hun uiterlijk. Neem de spuitbus ter hand, ga naar een voorvorkspecialist en de Suzuki staat uiterlijk en technisch op hetzelfde niveau. De GSX stuurt op strak asfalt zelfs beter dan de XJR, die soms wat worstelt met zijn eigen gewicht en (te) brede banden. De ZRX en de XJR zijn zo mooi en de Yamaha trekt zo hard van onderuit dat ze de onvermijdelijke en o zo belangrijke onderbuik-gevoelens losmaken. Dat zou me persoonlijk die dikke 4 mille waard zijn. Maar degene die dat verschil niet ziet (voelt) zitten zal veel genoegen beleven aan de Suzuki en heeft, rationeel gezien, vermoedelijk nog het grootste gelijk van de wereld ook. |
 De nekspieren staan staalhard gespannen en de armen lijken wel vijf centimeter langer geworden na een stukje autowegracen. Deze Yamaha's XJR 1300SP en 1200 V-Max zijn echt geen motoren voor mietjes. |
 ...De beide machines hebben ontegenzeglijk veen charme. De X11 kan als uikgeklede Blackbird maar zo eens voor een nieuwe trend gaan zorgen; Ik zie al een naked ZX12 of een Hayabusa volgens hetzelfde recept. Dat de X11 niet de sterkste naked aller tijden is wekt misschien verwondering, maar dat komt omdat we Yamaha V-Max met zijn 145 pk (als je tenminste een goeie had...) al weer vergeten zijn. En ik zou bijna zeggen: terecht. Dit pk-pakhuis was immers het schoolvoorbeeld van hoe een krachtige naked niet moet rijden. Honda heeft een sterke naked gemaakt, vol met high tech en nieuwe snufjes en het rijdt ook nog eens geweldig. De Yamaha is in zijn soort, wat mij betreft, ook nog steeds een topper en met afstand de mooiste naked die er is. De charme van dit dikke beest zit in het enorme koppel en het rijgemak. Deze fiets voelt zich het best tijdens flinke tourtochten over het platteland of door de Limburgse heuvels, waarbij moeder de vrouw of vader de man ook nog een keer prima achterop de buddy kan zitten. Zoals gezegd zijn de twee fietsen appels en peren en een nummer 1 en 2 krijgt u dan ook niet van mij. Ik zou zeggen: proeft en oordeelt zelf, maar laat u dit Japanse fruit vooral goed smaken! |
 Wie kent ze niet, die poedelnaakte types, dartel draven door 's lands binnensteden als uiting van recalcitrantie jegens de gevestigde, ingeslapen orde. Oh weemoed naar de jaren zeventig! Maar het exhibitionisme is terug met de Honda X11, Kawasaki ZRX1100R en de Yamaha XJR1300SP. Een mooi gezelschap, deze drie. Zelfs Grolle en ondergetekende waren even iets te veel vergeten hoe echt en ongecompliceerd motorrijden ook alweer voelde. O zo vaak hoor je 'kenners' naked bikes per definitie afwijzen onder het argument dat 'je er vanaf waait'. Klopt, als je je handen loslaat bij +200 km/u. De honda X11 is de ultieme bike voor de hard core speed freaks die er genoegen in scheppen op jacht te gaan naar de supersportrijders. Kanonne, wat loopt dat ding en wat stoer van Honda dat ze geen compromissen henne gesloten! Naaktlopen en de X11: het zieel op. Die gasten zullen het totaalpakket van de Yamaha XJR1300SP te soft vinden. Die fiets is meer 'easy going', supergladjes en zeer ontspannend. Maar toch: wanneer komt de opvolger van de V-max? Naaktlopen en de XJR1300SP: je hoeft niet strak in je vel te zitten om er een goed gevoel aan over te houden. De Kawa koop je voor het brute uiterlijk en de knappe vering. Vervolgens spaar je nog even door voor een racepijp en een opvoerset, waardoor het ingeslapen beest in de Kawa ontwaakt. Naaktlopen en de ZRX1100R: het maakt meer los bij omstanders dan bij jezelf. |
Suzuki GSX1400Trotz aller qualitaten, welche die GSX1400 ausmachen: Im mittelpunkt steht ohne frage dieser begeisternde motor. Es ist immer wieder ein genuss, von diesem brocken ganz beilaufig gen horizont geschleudert zu werden. Dass zu diesen tadellosen manieren nun auch noch ein angemessener benzinkunsum kommt, schont den geldbeutel und die umwelt. Uber das format des hinterreifens sollte Suzuki noch einmal nachdenken. 
Honda CB1300Auch wenn sich die CB1300 der Suzuki punktemassig geschlagen geben muss, ist sie erste wahl fur alle, die ein sportliches und fahraktives , grosses naked bike suchen. Fur ihre abmessungen gibt sie sich erstaunlich handlich, lasst es zudem an komfort nicht mangeln. Dem motor konnte etwas mehr punch unterherum nicht schaden. Das leistungsplus am oberen ende des drehzahlbands braucht namlich kaum jemand. 
Yamaha XJR1300Ein dritter platz in ehren: Die Yamaha ist und bleibt ein faszinierender hubraumriese mit ausstralung, auf dem der fahrspass keineswegs zu kurz kommt. Erst recht nicht, seit Yamaha das fahrwerk uberarbeitete. Es gibt eigentlich nichts, was man auf der XJR1300 vermisst. Ausser einer zeitgemassen einspritzung vielleicht und der entsprechenden abgastechnologie. Was nicht ist, kann ja noch werden. |
BMW R1150RDer kardanantrieb, aufpreispflichtige ABS sowie windschild sichern der R1150R den ertzten platz. Und ohne diese merkmale ware sie auch kein echte BMW, oder? Drum sei's iht vergonnt. Sie hat das beste licht, die niedrichsten inspektionskosten und definiert sich eher uber alltags- und reisetauglichkeit als uber motorpower. Bemerkenswert ist die dezente unauffahligkeit. BMW fahren vermittelt stets ruhe, ohne undynamisch zu werken. Honda CB1300 Es ist die summe der kleinigkeiten, die die Honda auf den letzten platz verdammen. Raue gasanname, schlechte schadstoffwerte, hohe inspektions- und unterhaltskosten. Fahrdynamisch betrachtet steht sie der konkurrenz in nichts nach. Sowohl fahrwerk als motor functionieren einwandfrei. Jedoch ist es den technikern nicht gelungen, dan big-block0charme eines klassischen vierzylinders zu transportieren. Aber das ist letzlich geschmackssache. Triumph Speed Triple Eines vorab: Die triple wird fur menschen gebaut, die so sind wie sie selbst. Hart. Einzelkampferisch. Exzentrisch. So ist nicht verwundlich, dass sie auf ABS-sicherheit, sitzkomfort und zulading pfeift. Das Britische tool to be cool hat das fetzigsten motor, fahrt kinderleicht wheelies, lebt von seinen eigenen extrovertierten charme und ubertragr ihn auf den fahrer. Die triple ist das wildeste und sportlichste naked bike, ein heisses eisen fur kuhle kopfe. 
Suzuki GSX1400Sie verschrenkt den sieg durch ihre elend lange ubersetzung und die hohen inspektionskosten. Wahrend alle anderen 10000er-intervalle geniessen, muss die GSX alle 6000 kilometer zur inspektion. Egal. Die 1400er bleibt king of kellerdruck. Der erlebniswert dieses big blocks ist enorm und kann mit punkten gar nicht bewertet werden. Zwar ist der verbrauch hoher als bei den mitbewerbern, doch der kunde muss entscheiden - spass oder sparen? Yamaha XJR1300 Die goldene mitte. Ein bike, das wirklich fast alle glucklich macht. Diejenigen, die sich abends bei einer kiste bier verzuckt uber sie beugen und den motor beliebaugeln wie die vermeintliche traumfrau, umstieger vom cruiser sowie klassisch orientierte biker. Die XJR leistet sich keine groben schnitzer, das 2004er-update war ein schritt in die richtige richtung. Der grosster vorteil der Yamaha ist und bleibt ihre bestandigkeit. |
 Nuchter en praktisch gezien kun je op deze 3 motoren bij voorbaat al het nodige aanmerken. Voor hun royale cilinderinhoud gaan ze niet bijzonder hard. de inmiddels nogal koude wind beukt vol op je in en de klassieke stalen wiegframes hebben zo hun beperkingen als het gaat om woest stuurwerk. Maar op de een of andere manier hebben ze iets puurs, je weet wel: een stuur, een zadel, een tank, een paar wielene en een motorblok. En dan vooral dat laatste. Open en bloot liggen de zuigermotoren voor je, niet verscholen achter boomdikke framebalken en/of felgekleurd plastic plaatwerk. Zo was het bijna 100 jaar lang normaal, tot in de jaren tachtig. En dat zal dan ook wel de reden zijn waarom het ons zo raakt, gewoon omdat het historie ademt. Kijk naar Harley-Davidson en je ziet hoe dit ene aspect mensen ertoe kan brengen alle andere aspecten c.q. tekortkomingen als zijnde futiel weg te wimpelen. |
Nog niet zo heel lang geleden was een motorfiets gewoon een motorfiets en dat was dat. Had je een Japanse viercilinder met een cilinderinhoud van tenminste 750cc onder je kont, dan mocht je gezien worden. De kreet ‘een zware is de ware’ was toen al van toepassing op 750cc machines. Voor de echte cc-junkies was 750cc toen al niet genoeg, zij verplaatsen zich bij voorkeur per Kawasaki Z1000 of nog cooler, per Honda CBX1000 zes-cilinder. Echte mannen, echte motoren. Technische geavanceerde zaken zoals upside-down voorvorken, injectiesytemen en radiale remmen waren er toen nog niet en als je je motor wou voorzien van racy kuipwerk, dan moest je daarvoor de aftermarket-leveranciers gaan bezoeken. Motoren waren simpelweg motoren. |
 Bike Side Honda CB1300 Ein echter gentleman ist das vom badischen kunststoff-spezialisten Bike Side veredelte Big bike. Nur eben ein fighter-gentleman. Stilvol gekleidet in den farben von Nippons Nationalflagge, wirkt die Bike-Side-CB, als ob tagesthemen-moderator Ulrich Wickert mit sternband, oberarm-tatto und samurai-schwert "eine geruhsame nacht" wunscht.  RF Biketech Kawasaki Z1000 Hier kommt der wahre charakter der Z zum tragen. Wild und gnadenlos, ein heiss-sporn mit "nur" 953 kubik hubraum. Durch ihre "Borussia-Dortmund"-lackierung zeigt RF Biketech ein herz fur not leidende Bundesligaclubs. Die tuner aus Unterfranken bauen ZRX auf Z1-look um. Mit tropfentank, speichenradern, entenburzel und vier-in-zwei-anlage.  Wegmann Suzuki GSX1507 Fruher wahre sie in jedem motorrad-quartett der supre-trumpf gewesen, die Wegmann-Suzuki GSX1507. Funfzehnhundertsieben, stich. Zornige ziffern. Und ein stuck kultur. Das motorrad stammt aus dem ruhrgebiet, aus Recklinghausen, dem einwohnerreichsten landkreis Deutschlands. Menschen mit sinn furs praktiche leben dort. Nach dem motto aus dem Ruhrpott-film "Jede menge kohle": Es kommt der tag, da will die sage sagen!  Krause Yamaha XJR1300 Sie ist der letzte samurai. Setzt trotzig als einige noch immer auf vergaser und luftkuhlung. Kein anderer vierzylinder halt seine verchromten krummer so stolz in den fahrwind. Doch vom klassischen maschinenbau und dem bodenstandigen namen sollte man sich nicht tauschen lassen. Den der "sport-tourer" von Krause entwickelt die zweithochste spitzenleistung im feld, 124 PS an der kupplung, dreht hoher als die Honda und die Suzuki. |
Hoe kun je een naakte geweldenaar met een vette "Eighties-Superbike-saus" als de XJR1300 nou vergelijken met een gelikte toerbuffel als de FJR1300? Okee, beide hebben een 1300cc-viercilinderblok en bij beide staan gekruiste stemvorken op de tank. Maar waar de een is voorzien van een aangename ruit en dito stroomlijn, moet de ander het zonder enige windprotectie doen. De Yamaha FJR1300A en de XJR1300. Is dit appels met peren vergelijken? |
Nostalgische uitspattingen zijn de Japanse fabrikanten doorgaans vreemd. Althans, dat is de algemene veronderstelling. Nee, laat die Europeanen - op de rand van faillissement - maar dwepen met hun historisch sentiment. Toch hebben zelfs de Japanners een zwakke plek, die van de retro-superbike. Terug in de tijd dus met de Honda CB1300, Suzuki GSX1400 en Yamaha XJR1300. Waar rook is, is vuur. Retro is hot, zo bewijzen deze drie Japanse nakeds. 'Superbikes' met hun roots in eind jaren zeventig, dat kan maar een ding betekenen: 'Disco inferno!' |
 Met een gewicht van rond de 250 kilo, een cilinderinhoud van pak 'm beet 1300cc en een vermogen van een pk-tje of honderd gaat het niet om de snelste rondetijd of de hoogste topsnelheid. Alles draait om koppel uit de kelder. Oftewel, welke big bike heeft de meeste spieren? |
 Ganz schön dick, die fetten Dinger. Die populären japanischen Dampfnudeln bieten Drehmoment sattund sind allesamt lecker anzuschauen, aber nix für schmächtige Stäbchen-Esser. Wer macht hier richtig Dampf? Dreißig bis fünfunddreißig Minuten brauchen OrginalDampfnudeln bis sie fertig sind. Das gilt für die drei japanischen Sattmacher in Vergleich keineswegs. Die drei Einspritzmotoren brauchen nach dem Druck aufs Startknöpfschen nur rund eine halbe Sekunde bis sie zum Leben erwacht und startklar sind. Bereit für den ersten Gang.  |
Op zoek gaan naar essentie, teruggaan naar de roots, de eigen historie voortzetten: dit is de welhaast spirituele missie bij het ontwerpen van retro-bikes. Of dat altijd een motorfiets oplevert die ook naar huidige maatstaven goed presteert, valt te bezien. |
Overige Testen
|
A properly fitted helmet is the best form of protection available to a motorcyclist. It can lessen the severity of injury in a crash by cushioning the blow and spreading it over a larger area of energy absorbing material (that’s the good stuff inside every motorcycle helmet). With motorcyclists representing just 1% of UK traffic but 19% of all road fatalities, it makes sense to ensure the helmet you’re wearing offers you the greatest protection possible. Although a minimum legal safety standard for motorcycle helmets already exists, SHARP believes motorcyclists deserve more. We offer stricter and more robust testing, independent advice, and a rating system that’s helping riders across the UK make the right choice when shopping for a helmet. |