02 t/m 10 september 2006
|
|
|
|
Op 2 september vertrokken 5 van onze Owners voor een jaarlijks terugkerende toertocht door Oost-Europa. Landen als Tsjechie, Polen, Slowakije en wellicht Oekraine, zullen uitvoerig worden verkend. De deelnemers dit jaar aan deze onvergetelijke zwerftocht zijn: Arie Dick Eric Peter Rene 
En een onvergetelijke tocht is het geworden! Hieronder vindt u enkele verslagen en foto's van de deelnemers... |
|
|
|
|
|
(Rene; Venlo) Hier dan een kort verslagje van onze trip. Dag 1 (Hunxe - Dortmund - Kassel - Würzburg - Nürnberg - Regensburg - Straubing - Deggendorf) 
Vertrek naar trefpunt Hunxe. Daar aangekomen was Dick er natuurlijk al en toen wachten op de rest. Na een half uur kwamen Arie, Peter en Eric aanzeilen. Een bakkie gedaan en toen maar de autobaan opgedoken voor enkele honderden km rechtuit. Toch nog ff bij Kassel een afslag gemist, maar dat was maar 15 km extra hahaha. Nog een stuk voor Passau waren we de autobaan zat (vooral A) en begonnen we binnendoor te sturen.  Het waren al mooie wegen daaro en boven Passau richting Oostenrijk gedraaid. De Donau over richting Deggendorf waar we enkel dorpjes verder een mooi pension vonden. De slaapplaats verdeling was al gauw beslist. De nieuwe meegaanders Eric en Peter bijelkaar en dat was zo gebleven de gehele rit. Is achteraf ook goed gebleken want ze zaagden we 10 bossen om per nacht. De volgende morgen hadden 3 man koppijn, waarschijnlijk toch van het weissenbier. Zijn we niet zo gewend denk ik. Maar na het ontbijtje waren we alweer fit voor dag 2.
Dag 2 (Deggendorf - Freyung - Freistadt - Heidenreichstein - Drosendorf stadt - Horn - Schongrabern - Mistelbach - Hohenau - Placecky Stvrtok) 
Deze dag ging dwars door het noorden van Oostenrijk en eindigen in Slowakije. Het was toch wel een heel ritje alles bijelkaar en hebben het laatste deel van de geplande route iets afgekort. Bij de grens natuurlijk weer eens alles laten zien. Helmpje af en paspoort langs je neus gehouden. Toch mochten we alle 5 doorrijden. Viel gelukkig toch weer mee. Oja nog net voor de grens moest ik nog een noodstop maken omdat een auto voor ons ineens vol op de rem ging voor een meega kuil door wegwerkzaamheden. Het voorwiel had ik nog nooit zo geblokkeerd als toen. Gelukkig rechtop gebleven, maar je ziet wel dat het snel kan gebeuren. Net na de Slowaakse grens ff gestopt om fotoos te maken van het grensbord.  Er bleken mega veel muggen te vliegen aldaar. Zie de wapperende handjes op de fotoos tzt. Dus maar gauw doorrijden en nog ff geld gewisseld en verder naar een overnachtingsplek gezocht. Die vonden we niet ver van de grens in een oude communistisch vakantieverblijf met een receptioniste uit de tijd van de koude oorlog. Alles netjes noteren in een tempo van een schildpad met 1 poot. Was wel spotgoedkoop wat ook te merken viel. Lange gangen met linoleum en tl verlichting. Oude douches en wc’s. Ietwat klamme bedden en bruinige gordijnen. De motoren hadden we brutaal om het gebouw en door het bos naar de raamkant van onze kamers gereden. En een groot aantal muggen lag al op de loer. Vooral Eric moest het ontgelden. Man wat zag die eruit. Hij kon wel de builenpest hebben. Peter had er ook nog dagen later wondjes van op zijn onderarmen. Het bloed van Eric spatte uiteen op onze muren toen we een paar van die zoemende etters te grazen hadden genomen. Na nog enkele blikjes bier van de balie genuttigd te hebben weer in ons nest gekropen. Het ontbijt stelde niet veel voor, maar voor een euro of wat kan je ook niet veel verwachten. De bediening was daar ook niet helemaal vrolijk. Kan je je wel voorstellen als je er hebt rondgereden. Dit stuk Slowakije is bijzonder arm en ook niet zo bijzonder.
Dag 3 (Placecky Stvrtok - Lozorno - Jablonica - Myjava - Trencin - Puchov - Bytca - Varin - Dolny Kubin - Lokca - Namestovo) 
Van dit vroeger voor het Oostblok zeker mooie vakantie onderkomen vertrokken we voor een tocht langs de ‘kleine karpaten’. Dit viel qua gebied wel iets tegen door de armoedige en saaie huizenbouw en de relatief kleine heuvels van deze Karpaten. Het tempo konden we al hier en daar verhogen, want de politie was er ver te zoeken.
Als ze ons een halve dag hadden gefilmd waren we waarschijnlijk voor 3 jaar ons rijbewijs kwijt geweest hahahaha Dit gold wel voor de rest van onze trip. Echt heerlijk gereden alsof er geen verkeersregels bestaan. 80 km door dorpen en 180 km over rijkswegen en bosgebieden waren echt geen uitzonderingen. Mooi bochtenwerk waarbij zelfs ik de zijrandjes heb gebruikt hahahaha. Alles wel natuurlijk met het oog op veiligheid en niet als een randdebiel door alles heenrijden. Alleen Eric met in zijn kielzog Peter hielden zich in. Van de kleine Karpaten omhoog gereden naar de Pools-Slowaakse grens. Daar vonden we een hele mooie ranch. De mooie meid achter de balie kwam gelijk mee naar buiten om onze motoren te bewonderen. Zij sprak ook goed engels waardoor er een goed contact onstond. We boden al een ritje aan bij Eric achterop maar daar zag ze toch vanaf nadat ze hem bijna uitgeteld op een houten bankje zag zitten hahaha. We hebben er prima geslapen en heel goed gegeten en na weer een hoop onzin uitgekraamd te hebben weer in ons nest gekropen op naar dag 4.
dag 4 (Namestovo - Zywiech - Kety - Oswiecim - Wadowice - Nowy sacz - Piwniczna Zdroy - Stara l'ubovna) Op deze dag was een bezoek aan Auswitsch gepland. Daar waren we nl niet zo ver vandaan. Zo’n 90 km bleek het op de kaart te zijn. Was wel ff zoeken want op onze poolse kaart stond de naam heel anders gespeld nl. Oswiecim. Helaas bleek er een flinke omleiding te zijn. Daardoor moesten we over bijzonder slecht wegdek ons een doorgang slingeren tussen de vele auto’s en vrachtwagens. Een hele drukke weg waar je dus van gaatje naar gaatje kon schieten. Hierdoor waren we iets later dan de bedoeling was bij het voormalige concentratiekamp. Dit maakte natuurlijk een behoorlijke indruk waar ik verder niet op in ga. (misschien iemand anders). Daarna weer over de slechte poolse wegen verder oostwaarts. Dit verliep lekker snel. Overal minstens de dubbele toegestane snelheid gereden, maar was goed te doen. Toen weer de Slowaakse grens opgezocht. Direkt achter de grens begon een heel mooi geasfalteerde ruime weg over een bergrug.  Dit hebben we allemaal genoten, want we gingen echt als een komeet. Heerlijke overzichtelijke bochten die soms met snelheden boven de 180 km te rijden waren. Direkt achter deze berg vonden we weer een mooie slaapplek. Dat is een voordeel als je met de motor in zulke landen komt. Je hebt nl gelijk veel bekijks en toen we dan ook ff stil stonden bij een hotelletje kwamen er al mensen kijken. Toevallig ook een NL man met zijn zoon of zoiets. Gelijk maar gevraagd waar zij sliepen. Dit bleek niet ver te zijn en ze zouden wel ff meegaan.
De slaapplek was dan al gauw geregeld en de motoren konden weer fijn achter een afgesloten hek achter het hotel staan. Ook daar was het weer lekker eten. Ik geloof dat we daar begonnen zijn met onderling steeds het bestek te ruilen en glazen en de rest van wat we kregen. Je zag de ober echt kijken alsof we echte randdebielen waren, maar hij vond het toch wel grappig. Ze zijn daar echt niks gewend. Ik hoop niet dat ze denken dat alle Nederlanders en met name xjr-owners zo zijn want er zijn toch ook best wel nette mensen onder ons hahahaha. Na het eten nog ff een frisse neus gehaald en toen we terug kwamen stond de ober met de eigenaar buiten. We werden hartelijk uitgenodigd om een slibowicz (fout geschreven natuurlijk) te drinken in zijn jachtkamer. Je weet wel, dan sta je met z’n allen onder een grote hertenkop met een glaasje sterk spul. Daarna weer het bedje opgezocht. Op naar dag 5
Dag 5 (Stara l'ubovna - Spisska bela - Tatranska lomnica - Liptovsky hradok - Zuberec - Vitanova - Zakopane - Nowy targ - Jablonka - Tvrdosin - Namestovo) 
Na het ontbijtje met roerei en de rest een rondje in de buurt gereden en weer terug naar het overnachtingsplaatsje. Daar hebben we besloten om nog een keer op en neer de bergrug richting Polen te rijden. Was te mooi om die niet nog een keer te rijden. Toen bleek de rustige Peter ineens zijn race-ervaring in de strijd te gooien en zoefde er met gemak iets blauws voorbij. Hij was maar met moeite bij te houden en Eric reed nog heen toen wij alweer aan het terugrijden waren hahahaha eg waar. Voor Arie was het wel sneu om door een blauwe afgetroefd te worden. Moest hij de rest van de dagen nog vaak horen. Evenals Peter die in een keer als bochtenspecialist te boek stond.
Van daar uit op naar de Hoge Tatra. Deze bergrug is het kleinste hooggebergte van Europa, nl 25 km lang, wel met een top van 2640 m. Dit gebergte kon je mooi in zij geheel zien liggen. Bij toeristisch dorpje nog wat kaarten gekocht en ikzelf nog een rugzak (voor de halve NL prijs). Van de 2 kaarten die ik had verstuurd is helaas maar 1 aangekomen. Na deze bergrug kregen we weer geweldig mooi stuurwegen door bossen en dorpjes. Misschien nog wel beter dan onze dubbel gereden berg. We wilden nog graag weer bij onze 3de slaapplek aankomen (de Ranch) zeker omdat Eric nog eens het mooie meissie aan de balie wilde zien (grapje E). Daar aangekomen kregen we zelfs een 6 persoons huisje (dachten gelijk aan Lux, Hemelvaart). De motoren weer in de schuur waar een herdershond over waakte. Dus dat zat wel goed. Lekker gegeten en weer in het bedje gekropen.
Dag 6 (Namestovo - Zakamenne - Stara bystrica - Cadca - Cesky tesin - Hlucin - Opava - Krnov - Mesto albrechtice - Jesenik - Branna - Hanusovice)  Van hieruit richting Tsjechie gereden over leuke kleine weggetjes die opeens wegspoeld waren vlg een Slowaak. Deze heeft ons toen naar een verder dorp gebracht waarbij hij ettelijke keren als een kamikaze piloot auto’s voorbij ging. Toen richting grote stad met veel files. Dit werd Arie natuurlijk al heel snel zat en werd er een alternatief gezocht langs de Pools-Tsj grens. Het werd nog een heel mooie stuurrit met de nodige sprints etc. Overnachting in Tsj. Daar hebben we ons beste eten gehad en tevens ook onze humeurigste kelnerin. Grote kamers met lekkere douches voor weinig. Op naar dag 7 dag 7 (Hanusovice - Kraliky - Dolni lipka - Rozanka - Kudowa zdroj - Nowa ruda - Rybnica lesna - Kamienna gora - Karpacz - Sobieszow - Szklarska poreba - Harrachov)  Vanuit ons pension gingen weer verder westwaarts richting ‚onze’ bosweg hahaha. Eerst kregen we echter nog een super slecht weg door een bosgebied op de grens van Tsj en Polen. Mega kuilen en troep, maar dit soort wegen zochten we ook extra op. Dus gewoon zelf schuld, maar wel leuk om te doen. Dat is het contrast in ons rijgebeid nl hele mooie strakke stuurwegen afgewisseld met baggerwegen waar je af en toe het gevoel hebt dat je voorwiel onder je buddy gekomen is. In Polen hadden we al gauw ‘onze’ mooie bosweg gevonden met die gekke rotspartij en rare boom. Uiteraard weer de gebruikelijke fotoos gemaakt. Wij waren hier al 2x eerder geweest, maar Peter en Eric wilden we toch ff dit tonen. Zo verder getuft richting het Reuzengebergte. Altijd weer een heel mooi gebied om te berijden.  De wegen waren hier alweer een stuk beter geworden. Ze zijn daar heel hard aan het werk om het wegenstelsel te vernieuwen. Ook hier vlakbij ons pension (al 2x eerder geweest) ligt een lekkere snelle bochten weg langs een rivier. Dit is bij Harrachow voor de insiders. De pension eigenaar kende ons nog van de andere jaren. Ook hier weer lekker gegeten en geouwehoerd. De volgende morgen had Arie startproblemen. De motor gaf helemaal geen slag bij het starten. Aanduwen en andere dingen geprobeerd, niets hielp en toen gewoon nog maar eens gestart en broeeeeeem zonder probleem liep zijn xjrretje weer. Gelukkig maar. Blijft toch altijd weer vervelend als er pech is.
Dag 8 (Harrachov - Desna - Frydlant - Bogatynia - Oderwitz - Sebnitz - Bad schandau - Altenberg - Frauenstein - Olbernhau) 
’s Morgens nog een keertje dezelfde weg langs het water gereden. Gewoon omdat tie zo mooi te sturen valt. Daar doe je het toch voor. Hier heb je nou een motor voor naar mijn mening. Toen nog een foto gemaakt bij het bord Vrchlabi van Eric omdat hij hier eerder al een keer dezelfde foto heeft gemaakt alleen dan met zijn mountainbike
Zo dan weer vlug terug hahaha weer over deze weg, echt geen straf, en verder naar het westen langs het Reuzengebergte af richting Oost-Duitsland net onder Chemnitz. Hier zouden we naar onze grote vriend van vorig jaar gaan in een Pizzeria in Frauenstein. Een lokatie waar we vorig jaar hadden gegeten en een hoop flauwekul hebben gehad in de naburige jeugdherberg.
Helaas was er geen slaapplek vrij en hebben we nog een stukkie verder getuurd. Onze laatste slaapplaats was ook voortreffelijk met lekker eten. De motoren weer netjes achterom achter het hek geparkeerd. De laatste avond was ingegaan. Nog 1 nachie met Arie in bed hahaha
Dag 9 en laatste (Olbernhau - Pockau - Annaberg buchholz - Stollberg - Erfurt - Kassel - Dortmund - Hunxe)  Deze dag stond in het teken van de thuisreis. Na een goed ontbijt konden we er weer tegenaan. We besloten nog een klein stukje binnendoor te rijden om vervolgens tussen Chemnitz en Zwickau de autobaan op te gaan. Hier nog af en toe het gas er eens flink opengedraaid en een beetje spelen met je fietssie om niet in slaap te vallen. Voor Eric was het wel wat zwaar geworden allemaal geloof ik, want hij hing toch wel regelmatig ver achter ons. Verder net voor Dortmund afscheid genomen, want ik moest rechtdoor richting Venlo en zo rond 18.00 uur was ik thuis. De andere moesten toen nog een uurtje of wat. Heren, Arie-Dick-Peter-Eric allemaal heel erg bedankt voor de gezellige tijd en het gedeelde motorplezier. Tot gauw maar weer en dat zou op 7 Oktober alweer kunnen tijdens mijn BBQ-rit te Venlo. |
|
|
|
|
(Peter; Den Helder)
zucht....... ja, arie je slaat de spijker op z'n kop wat
betreft auswitzje moet er zijn geweest om dat te beseffen. ik had ook een naar gevoel in mijn maag. de weg ernaar toe was al beladen en dan kom je borden tegen met museum auswitz, het woord museum al. wat mij opviel waren die kelders met kleine kamers van ik schat 2 bij 2 meter de één stierf de hongersdood de ander zat in het pikke donker tot je dood ging...vreselijk. en dan die stenen trappen in die gebouwen die waren helemaal uitgesleten,komt niet van een paar mensen die af en toe die trap gebruiken. terug op de motor bleef het toch nog in je achterhoofd ronddwalen. maar goed je moet de knop toch omdraaien anders leg je zelf ergens in de berm en dat is niet goed. je zal wel denken arie waarom komt tie er nu pas mee, je was me voor,je weet ik ben niet z'n schrijver. duurd wat langer bij mij. ik ben voor het eerst mee geweest met de oostblok rit. ( michien wel de laatste of ik moet een andere kleur motor nemen hahaha) ik vondt het geweldig rene en dick moesten op ons wachten, maar wij peter en eric waren op tijd in ede hoor maar arie was niet vooruit te branden zo vroeg had tie de rest van de week ook last van zo erg dat sloeg zelf over op zijn motor die wou de laatste twee dagen genees starten hahahaha geintjeee. 
mijn slaapie was haags hopje eric en snurken dat tie kan
ik ook schijnt.
het mooiste was dat eric zijn lange onderbroek en hempie
die hele duntjes weet je, ging uitwassen in de wasbak
maar het moest de volgende dag wel weer droog zijn,dat wordt
moeilijk weet je wat zegt eric ik hang het aan de dakgoot
raam open en je kon het zo aan de dakgoot hangen.
zo gezegd zo gedaan eerst nog wat hangertjes jatten bij de buren
en ja hoor daar hing het hollandse ondergoed te wapperen in het
dorpje,nou ja dorpje een doorgaande weg met wat huizen, hanusovice
maar het heeft geplenst die nacht en wij hebben er niets van gemerkt
ondergoed zijknat eric balen natuulijk heeft tie het maar achterop
de motor onder het netje gestopt einde van de dag was het toch droog.
arie had het er elke keer over dat daar zulke slechte wegen waren
maar de
eerste paar dagen niks van gemerkt,waar zijn die slechte wegen nou
vroeg ik,arie,dick en rene komt nog zeiden ze met grijns die
sprak boekdelen.
nou dat heb ik geweten, die kwamen zeker eerst kleine gaten en bulten
en een berg of twee kwamen de grote jongens (gaten) ik zat vlak
achter eric toen die door een gat vloog, de achterkant van zijn
motor stapte zeker dertig cm opzij,en die van mij deed ook
rare dingen, je moet er iedergeval geen hobbie van maken.
zag meteen die rare grijns van die leden voor me, tjongetjonge.
we gingen weer een berg op de weg was een meter of 2,5 breed ook
slecht maar dat was goed te doen,als je een berg opgaat dan gaat
tie ook weer naar beneden "raar maar waar" maar halve wege schoot
ik in de lach waren ze daar aan het asfalteren de hele weg
geblokkeerd moesten we door een gliberige berm maar ook dat
hebben we overwonen.
ik heb een hele mooie week gehad,volgend jaar weer
jongens bedankt.
groette peter p |
|