De XJR-Owners naar het Hartzgebergte in Duitsland

Hartzzzzzzz,Dag eennnnnn.

Omdat de meeste Hartzzzzzz gangers via Ede kwamen werdt er dus Donderdag ochtend hier verzameld .
Iedereen kwam keurig deze kant op en al rap was de huiskamer weer lekker gevuld met Ownertjes en Ownerinnetjes.
Effe wat drinken en kletsen en wachten op Jeroen die zoals gewoonlijk weer als laatste arriveerde.

Het was zowaar droog dus dat was meegenomen.
Bij de grens aangekomen stond onze Bert M. ons al op te wachten en na een sigaretten stop voor Jeroen dus op naar de Hartz.
We hadden afgesproken om rustig aan te rijden en dus gingen we met zo,n 120 kilometertjes per uur die kant op.
De heenreis via de autobahn verliep voorspoedig en na enkele uurtjes kwam Kassel dan ook in zicht.
Uiteraard na de nodige rookpauze stops voor Jeroen.
Tanken moesten we uiteraard ook en een Ownertje had wat last van een xjr met evenwichtstoornissen en die moest effe wat geholpen worden.
Dat deden we uiteraard ook we zijn de beroerdste niet tenslotte.,Alhoewel ??? beroerd ??? hierover later meerrrrr
Na Kassel gingen we omhoog richting Gottingen en toen binnendoor ri. de Hartz.

Eindelijk de kleine en ook wat bochtige wegen dacht iedereen .
Ook hier ging het weer rustig aan en enkele waaghaalzen reden af en toe wat vooruit om de bochten even wat uit te testen zodat we zeker wisten dat de rest der groep er ook geen problemen mee had.
In de Hartzzz zelf ging onze nieuwe member Harm voorop rijden ,mede omdat hij de route naar de camping wist.
Echter op een gegeven moment gingen een paar xjrretjes hem strak en wat harder voorbij om daarna weer netjes te wachten op de rest der groep.
Dachten ze .

Met Harm als aanvoerder kwamen ze eraan ,iedereen de knippers uit naar rechts en stoppehhhhhhhh.
Behalve onze Harm ,Die ging strak rechtdoor en was dus in z,n eentje aanvoerder van de groep geworden.
Uiteraard werdt door ons de achtervolging in gezet waarbij Bert als aanvoerder zou figureren.

Jeroen,Karel,en nog een paar reden echter als eerste weg en die zagen we dus ook niet meer na verloop van tijd.
Het werdt dus een echte Ownersrit yesssssssss.
Lekker opgesplitst en met een 8 tal motoren ? vervolgden wij onze weg richting Gernrode.
Op een gegeven moment stonden er toch echt twee witte borden met de naan ,,Bremer Teich " erop maar het hele spul ging er strak voorbij.
Nu moest ik dus maar zien het spul tot stoppen te dwingen en dat op een stuk met allemaal scherpe bochten pfffffff.
Maar het lukte me zowaar en na de verplichte stop dus omdraaien en terug.

Bij de camping aangekomen stond de rest der groep al te wachten en werdt er geroepen : Waar blijven jullie nou ????
Waarbij Harm dus strak op zijn horloge keek ,hierover later meerrrrrrrrr.
Peter en Diana waren al enkele dagen eerder gearriveerd en zodoende gebeurde het dat er in onze huisjes al rap een sapje werdt genomen meegenomen aus Holland door hun.
Hiervoor nog dank je wel namens ons allen.

De huisjes indeling werdt al rap gedaan door ikkes en dus ontstonden er drie huisjes groepen.

groep 1 werd het ,,zwijnenhuusje " bleek achteraf .
Hier bivakkeerden Jeroen/Karel/Eric/Harm en Keesxjr

groep 2 werdt het ,, rustige huisje " hier bivakkeerden het normale volluk,te weten Peter en Monique en Bert en Ernie ,oh nee ik bedoel John ha,ha.

groep 3 werdt het ,, creme de la creme huisje " want hier sliepen dus Joyce en Maaike samen met Arie.
Helaas stuitte dit op grote problemen met Frans en Marcel en moest ik dus lijdzaam toezien dat ook hun er bij moesten en kwamen .
Vervolgens werdt ik ,, gedwongen " om op de bank te slapen.
Leek echt helemaal nergens op ha,ha.

Rijden deden we dus niet meer dus iedereen op naar de campingkantine om te gaan eten.
En dat werdt gezellig ,mede door de prijzen die we daar mochten betalen voor zowel het eten als drinken.
Low budget yes,yes ...
We zaten op het voormalige Oostduitse gedeelte dus de camping was lekker simpel qua opzet maar wel met hele aardige mensen vonden we.
Het viel ons trouwens wel op dat al die kleine kinderen daar al zo goed Duits konden praten echt knap.

Na het eten ging ieder zijn of haar eigen weg en dus weet ik niet wat anderen gingen doen .
De inwoners van het zwijnenhuisje gingen er een zwijnenzooi van maken dat stond op voorhand al vast .
Deze groep ging dus effe de camping disco bekijken en daar werdt het nog heel gezellig volgens mij.
Maar dat kunnen ze zelf wel vertellen denk ik.

dit was zo ongeveer dag eennnnn,waarbij ikzelf wel vond dat deze dag goed was verlopen en daar was ik blij om want ik vinnet het altijd weer spannend hoe al die verschillende mensen op elkaar reageren.
Het ging dus prima constateerde ik.
Zelf ben ik in het huisje lekker naar Az wezen kijken want we hadden ook nog tv in ons huisje.
De huisjes waren net nieuw waar groep 2 en 3 in bivakkeerden dus mooi mazzel.

Groep 1 zat in een ouder huisje en dat was maar goed ook ha,ha.

gr Arie.

het kan zijn dat ik wat dingen door elkaar haal omdat ik niet alles meer precies weet qua dagen en dingen doen.

--------------------------------------------------------------------------------

Dag 2

De avond van de eerste dag de plaatselijke disco bezocht met een aantal owners (3 x raden wie) en de volgende morgen super fit weer wakker. Alleen onze 2 meter lange kachel is wat beschadigd. Toen we in de vroege uurtjes terug liepen vond hij het tijd om een duik te nemen. Alleen zag het de weg voor water aan met alle beschadigingen van dien. Uiteraard hebben we onze 2 meter lange kachel, die het ook was trouwens, verzorgt en op z’n bankje gelegd. Kussentje gepakt met dekentje en na een kusje op z’n koppie zelf ook maar gaan slapen.

Zoals afgesproken zaten de bewoners van het zwijnenhuisje om 08:30 uur fris en fruitig aan de ontbijttafel wat niemand had verwacht.

Met z’n allen lekker ontbeten en het was weer erg gezellie.

Daarna zijn we gaan rijden. Eerst nog ff een motor in Peter z’n bus plaatsen en naar een bandengebeuren brengen. Frans had namelijk een lekke band. We moesten een dik uur wachten wat misschien toch niet zo heel vervelend was. Snel nog ff wat slaap inhalen haha. Peter en Diana hadden een mooie tocht uitgestippeld en deze met z’n allen gereden. Ze hebben ons een erg mooie route laten rijden met zon en regen. Ook hadden we toen een gast bij ons. Erik had in de disco enorm sjans gekregen. Bij elke stop ging rap hun helmen af en zoenen weer. Gelukkig hadden we onze regen kleding aan. Erik is een handige gozer, die kan zoenend tanken. Foto’s zijn er als bewijs maar of het gepubliceerd kan worden???

Nat en voldaan weer terug bij onze huisjes. Omdat het wel beviel wat we de avond daarvoor hebben gedaan het maar weer herhaald. Dus eten en disco. Wel onze 2 meter lange kachel goed in de gaten gehouden dat hij niet weer een duik ging nemen.

--------------------------------------------------------------------------------
Dag 3

Weer waren, tegen alle verwachtingen in, de bewoners van het zwijnenhuisje om 08.30 in de eetzaal en weer fris en fruitig. We zagen al die vragende blikken van de bewoners van de “nette huisjes” wel van hoe doen die mannen dat toch. Disco tot in de vroege uurtjes en toch steeds weer op tijd en erg fit en opgewekt. Misschien kan en mag ik een tipje van de sluier oplichten. Het antwoord is vrij kort maar erg krachtig, HARM!!!!!! Arie heeft veel mensenkennis blijkbaar en zag dat het zwijnenhuisje gewoon een Harm nodig had. Arie, ik kan namens de bewoners zeggen, dank daarvoor.

Het regende erg hard en het was koud. Maar er waren natuurlijk weer een paar van die gekken die wel wilde rijden met het slechte weer. En dat waren de bewoners van het zwijnenhuisje natuurlijk weer. Ook Arie en Peter mochten mee van Harm als ze maar wel doorreden. Wij dachten Harm maakt een geintje. Hij had een route in z’n koppie zitten die we gingen rijden. Zegt hij, ik hou me aan de snelheid maar ik heb die borden van 180 km/h niet gezien haha. En telkens waren we Harm kwijt en stond hij al tikkend op z’n klokkie te wachten op ons. Wel was hij erg makkelijk te herkennen, rijd er een motor met knipperende knipperlichten rond dat is dat onze Harm. Een maal heeft Peter geprobeerd hem dat te vertellen, Harm reed al uren rond met z’n knipperende knipper licht naar links en net toen Peter vlak naast hem zat sloeg Harm wel links af met bijna een aanrijding. Dus owners, laat Harm knipperen, het hoort bij hem haha. Hij had een mooie route, we hebben zelfs een sneeuwballen gevecht kunnen houden en heeft ons veel DDR gebeuren laten zien met uitleg.

Nat maar voldaan terug bij ons huisje en eerst maar een lekkere borrel om op temp te komen. En weer was het Harm die ons redde. Het was weer erg gezellie en ineens belt Harm de eettent op. Tot hoelaat is de keuken open, zeggen ze tot 20.00 uur. We komen eraan zegt hij in vloeiend Duits. Het was namelijk al 19:57 uur en moesten nog een stukkie lopen. De rest is vrij simpel, eten en disco.

M’n 2 meter lange kachel Jeroentje en ikke werden om 02.00 uur eruit gegooid omdat ze wilde gaan slapen de bargozer en meissie. Omdat die ons vertelde dat we een dag te weinig hadden betaald voor de huisjes dachten Jeroen en ik, dit moet Arie NU weten. Omdat we eerst weer ff in het zwijnenhuis een borrel hadden gepakt toch maar om 02:30 uur voorzichtig naar z’n net huisje gelopen en Arie wakker gemaakt. Die ging heel breed in de deur opening staan omdat wij niet in dat hele nette huisje mochten, maar we konden er zo langs lopen. Arie het slechte nieuws vertelt en omdat z’n net huisje echt niets voor Jeroen en mij is maar snel terug naar ons zwijnenhuisje waar we nog ff samen gezellie hebben gebabbeld.

--------------------------------------------------------------------------------

Dag 4 het vertrek.

Natuurlijk zijn de mannen van het zwijnenhuisje weer om 08.30 uur fit, nou ja een beetje fit, aanwezig. De rest van de “nette huisjes” kwamen langzaam binnen druppen en ze bleven maar denken, hoe doen die gasten dat toch, ze slapen maar een paar uur per nacht en weer op tijd fit aanwezig. Maar, jullie kennen ons geheim nu, Harm! Na een goed ontbijt met z’n allen tassen inpakken en huisjes schoonmaken. Wij maken niets schoon en tikken 30 euro schoonmaakkosten neer.

Het vertrek ging goed, tegelijk met z’n allen weggereden. Maar ja……………….we zijn en blijven owners. Tot de snelweg ging het goed, op de snelweg verloor ik bijna m’n regen hoes van m’n tanktas bijna dus stoppen. Netjes deden ze kalm aan en ik was er weer snel bij. Toen stopten we onder een viaduct omdat enkelen regenhoezen over de handschoenen moesten doen. Maar een paar reden al weg dus de groep in tweeën. Toch elkaar weer gevonden en met de hele groep verder gereden.

Toen zag ik dat Jeroen z’n spanband los zat en bijna in z’n achterwiel terechtkwam, probeerde hem dat duidelijk te maken maar na 4 dagen dollen en pret dacht hij dat het nu ook gein was dus Jeroen naar de vluchtstrook gewezen en ja………hij snapte het. Na het vastbinden snel verder waar een eind verder Arie en Erik P stonden te wachten op ons. Wij verder maar de rest niet meer gezien. Lekker hard gereden om ze te vinden maar zonder resultaat. Na een uur rijden ongeveer zagen we ze staan bij een tankstation. Wij eerste afslag eraf en ons weer verenigt met de groep en we waren weer kompleet.

Toen met z’n allen tanken en besloten werd dat afscheid werd genomen omdat sommige naar de grens van de A1 gingen en wij richting Arnhem. Besloten werd dat we z’n 140 zouden rijden wat een mooie snelheid is. Jeroen en ik soms een beetje vooruit rijden en dan weer wachten op de groep. Maar Jeroen had natuurlijk een rookpauze nodig en dat hebben we niet slim gedaan omdat de anderen dat niet zagen. Na 2 peuken was Jeroen er weer klaar voor en we dachten die halen we wel weer in. We hebben erg hard gereden maar geen groep meer dus waren we saampjes.

We reden een file in, ik reed toen voorop en Jeroen achter me. Ik zag Jeroen z’n koplamp een eindje achter me door de enorme file en het ging lekker. Na die enorme file was het echter niet Jeroen die achter me zat maar een ander. Dus Jeroen kwijt. Gestopt ff maar geen Jeroen. Misschien had hij een andere route genomen om de file te ontwijken?? Ik wist het niet. Ik was erg nat omdat ik zo slim was m’n regen overal uit te trekken toen we bij het tanken afscheid namen van de rest. Niet slim met een leren broek door die enorme regenbuien. Omdat ik eindelijk weer vrij baan had flink doorgereden in de regen en ik kwam zowaar Arie, Erik P, m’n vriendin Karel, Frans en Maaike weer achterop. Die reden rustig aan door de vele regen, ik was zo nat en koud dat ik toch maar ben doorgeblazen. Toen ik klaar was met tanken kwamen ze er ook aan rijden. Hebben afscheid genomen en ze verteld dat ik flink door wilde rijden omdat ik echt erg nat en koud was. Dat was geen probleem en dus Keessie vol speed de regen in.

Zeik nat en echt steen koud veilig thuis aan gekomen.

Ik wil de Harz owners echt enorm bedanken voor een meer dan fantastisch weekend. Het weer kreeg ons allen er niet onder en we hebben erg veel plezier gemaakt met z’n allen. Tot de volgende keer, ik ga nu ff een maand varen, werkse jullie whaaaaaaaaaaaaaaaahahahaha.

XXX

P.s.: Er is erg veel lol gemaakt en vraag Arie eens iets over een ster.

--------------------------------------------------------------------------------

Owners en Ownerrinnetjes,

Het was inderdaad een weekend om nooit meer te vergeten.
Het nodige ging fout en we hadden ook echt Harzwetter.
Maar ondanks alles hebben we veel gelachen....

Diana en ik hebben net de "verslagen" van enkele members gelezen en
ons wederom bescheurd over het gebeuren.
Ook vind ik het leuk voor Harm - ondanks een wat aarzelende start
zijnerzijds - dat hij toch ook op onze frequentie is gekomen.
Nou Harm, volgende keer mag je wat ons betreft weer mee.

Zoals jullie weten zijn wij al zondag vertrokken richting Gernrode en
als enige onder ons hebben wij wél de zon gezien.

Eerst langs Ede, om wat spullen op te halen voor de owners.
Arie zou de blikjes wel achter Fazer wegbergen, maar opeens was hij
nergens meer te vinden.
Na wat zoeken vonden wij hem verstopt achter de Fazer, hij was nl van
plan als verstekeling alvast mee te reizen. (zie foto's)

Zondagmiddag rond 17.00 uur aangekomen - was toen hardstikke warm - en
hebben de caravan zo'n 40 mtr. van de huisjes neer kunnen zetten.
Perfecte plek.

Maandags lekker in de zon gelegen en dinsdag zijn wij een toertje gaan
maken van zo'n 130 km, dachten wij.
Eerste helft ging probleemloos; halverwege een afslag gemist, maar dat
was geen probleem, want verder zouden wij de route wel weer oppakken,
niet wetende dat we steeds verder van de eigenlijke route afdwaalde.
Uiteindelijk in een grote stad Halle beland - tijdens de spits - en
toen was ik er klaar mee.
Bij een Aral tankstation een wegenkaart uitgevouwen en eerst is gaan
kijken wáár we nu precies zaten.
Om een kort verhaal lang te maken: uiteindelijk hebben we een rit
gemaakt van 260 km.

Woensdag een dagje bijkomen en donderdag rond 15.30 uur bij de ingang
van de camping gaan zitten wachten, want volgens Arie zouden ze rond
15.00 - 16.00 uur aankomen.

Inderdaad, om 16.00 uur kwam de eerste, en wie zou dat nou geweest
zijn............., jawel, onze Harm. (De reden waarom konden jullie in
de vorige verslagen lezen).

Na een half uur kwam het volgende driespan over de finish, Jeroen,
Karel en Fazersmurf.

En uiteindelijk, met slechts een uur vertraging op Harm kwam de rest
van het soeppie aangekacheld.

Na vele omhelzingen - of is het omhelsingen - is de hele groep onder
begeleiding naar de huisjes gebracht, alwaar de beddendans van wie bij
wie mocht slapen kon beginnen.

Nadat iedereen weer tot rust gekomen was, zijn wij in de "Imbiss" van
de camping gaan eten.
Bij binnenkomst sloeg de Frau oberin geheel op tilt, zo'n toeloop had
ze niet verwacht.
We waren op dat moment ook niet welkom, omdat een groep kinderen
verwacht werd, waardoor het etablissement kompleet vol zou zitten, 16
Hollanders pasten er dan gewoon niet meer bij.

Nadat zij gerust gestelt was door Herr Krausse, de grote smurf van de
camping, bleek bij nader inzien, dat er deze avond helemaal geen
kinderen zouden komen.
Het deels koude buffet, dat al reeds voor hen gereed stond, probeerde
ze nog aan ons te slijten, wat niet lukte, omdat wij Schnitzels mit
Waldpilzen und Bratkartoffeln oder Pommes Frites möchten und so of zo.

Dit eerste diner was met elkaar een gezellig tafereeltje, zo gezellig
zelfs dat het de komende avonden weer herhaald werd.

De volgende dag gingen wij een rondrit door de Harz maken van zo'n 160
km, maar daar is al het een en ander over verteld.

Jongens en meisjes, ik wil - ook namens Diana - jullie allemaal
bedanken voor deze fantastische dagen.
Wij hebben in tijden niet meer zo gelachen.
Gauw weer eens overdoen.

Peter en Diana.