Verslagen Kip-kap-kogel rit
11 November 2007

(Rolinka; Nieuwpoort) Ben inmiddels ook weer redelijk opgewarmd! Ik heb het nog nooit zo koud gehad haha! Zaterdag had ik met Howie afgesproken en samen hebben we de barre tocht gemaakt richting Sellingen! Echt "bar" was het niet want het was best mooi weer, ondanks de kou! Maar met een paar koffie/rookstops was het goed te doen! In sellingen hebben we nog lekker wat gegeten bij "de Heksenketel" en dat heeft gesmaakt!! Toen snel richting Dick! Nou ja snel……Er lag zoveel modder dat je alleen maar heel voorzichtig aan kon doen! Om een uur of acht kwamen we aan, Kees was er ook al. Een heerlijke avond gehad, totdat "mijn" bedje werd ingepikt door bovengenoemd persoon!! Haha… Gelukkig had Dick voorzorgsmaatregelen getroffen en binnen een paar minuten stond er een veldbedje voor mij klaar! Uiteindelijk zijn wij (Howie, Dick en ikke) om een uur of half zes gaan slapen…. Nou ja slapen…..kon mezelf bijna niet meer horen denken met het gesnurk naast me haha….(Howie thnx!!!) Nee hoor, zo erg was het niet….. Om half negen ging de wekker en al snel stond ik weer FRIS EN FRUITIG naast mn bedje!! Om negen uur kwam mama Dick en hebben lekker een bakkie koffie gepakt…… en maar wachten op de rest… Langzaam aan kwam iedereen binnen gedruppeld en al snel was het weer een gezellige boel! Uiteindelijk dus iets aan de late kant vertrokken maar ach…..wat maakt het allemaal uit! In Sellingen zelf kwamen we ineens een verdwaalde owner tegen! Chris kon gelukkig toch nog gezellig meerijden!!!! Door het af en toe toch wel slechte weer en de natte wegen, een rustige rit gehad. Iedereen paste zich aan…… Uiteindelijk ergens (weet niet meer precies waar) een lekkere schnitzel gegeten (Howie…ook bedankt hiervoor!) En ja toen gebeurde het….. Ik reed op dat moment vrij ver vooraan en heb niks gemerkt totdat iedereen achter ineens weg was…..langzamer gaan rijden… nog steeds niemand, uiteindelijk omgedraaid en ik dacht nog….Het zal toch niet waar zijn?? Maar helaas….. Ik ben me wel doodgeschrokken zeg! Het is gewoon echt #@%&^%! Vooral het besef dat het ook anders had kunnen lopen….. Het stukje terug naar Sellingen vond ik ook ineens doodeng! Was er met mn hoofd niet bij….. Teruggekomen in Sellingen stond het eten al klaar! Waarvoor heel veel dank! Het was heerlijk! Gelukkig kon er ook nog wel gelachen worden! Iets later afscheid genomen van iedereen en met zn vijven zijn we richting huis gegaan…. Tot Hoogeveen was het echt een drama, veel regen (en dus stuif) waardoor ik zo ongeveer niks meer zag…. Daarna ging het allemaal beter en vrij voorspoedig was ik uiteindelijk thuis!! Wat een weekend! Dick, waanzinnig bedankt voor je gastvrijheid, de mooie rit, en de rest…. Mama Dick bedankt voor het heerlijke eten!!! Alle owners bedankt voor de gezelligheid! Kees…. Heel veel sterkte…..hoop voor je dat je spierpijn mee gaat vallen….. X Ro

(Howard; Esch) FF een verslagje van mijn kant van afgelopen weekend...; Zatedagmiddag met Ro afgesproken bij Nieuwegein zodat we samen de lange rit richting Sellingen konden trotseren. De voorspelde storm bleek gelukkig allemaal best wel mee te vallen, maar toch...de wind, af en toe fikse regenbuien, en de best wel lage temperatuur maakte het toch wel noodzakelijk dat we op die zaterdagmiddag regelmatig een stoppie met koffie moesten maken bij de diverse pompen... In het donker rond 17.30 in het altijd rustige en mooie Sellingen aangekomen, waar we eerst ff bij De Heksenketel wat gegeten hebben... Daarna nog een paar kilometer om bij Dick te geraken...Dit viel gelukkig niet tegen, zeker omdat het pikkedonker was, maar met veel geluk, en de wijsheid van Ro reden we de goede kant op het bungalowpark. Ik zag een (toen nog) mooie grijze CB voor een bungalow staan, en Kees kwam naar buiten met een zaklamp. De bikes voor op de veranda geparkeerd...en lekker naar binnen voor...UN BIERTJE. Een onwijs gave avond en nacht volgde...gevuld met bier, slappe verhalen, en véél, héél véél muziek... Anyway, Kees ging om een uurtje of vier te bedde, en Ro, Dick en ik om halluf zes... Om 8.30 was het apel (of hoe noemen ze da)...Jezus wat een tijd..., maar na wat koffie, douchje, broodjes en een paar peuken ging het wel weer. Moeder Dick arriveerde om negen uur, en begon gelijk met de voorbereidingen voor de snert. Een half uurtje later arriveerde de eerste XJR-Owners, volgens mij was zelfs de eerste Arjan... OP EEN KAWA z750s... Ondertussen, lees 9.20, belde Ton van Wissen, die samen met Peter v. Besooien onderweg op voor de route...ze waren toen bij Hoogeveen, dus die konden we binnen drie kwartier ook verwachten. De Owners druppelden binnen, met wel wat moeite om het huis van Dick te vinden...maar toch... De koffie met broodjes, en Grunningerkoeke ging er goed in... Inmiddels, een uurtje of halluf elf, iedereen op drie man na gearriveerd. Arie had inmiddels ook afgemeld vanwege zijn migraine- klachten. We misten nog...Ton met Peter, en Chris. Gewacht, en ja hoor...tegen 11.00 uur kwam er een telefoontje dat T. en P. op het park gearriveerd waren, alleen nog aan de verkeerde kant. Dussss...nog ff wachten. Die twee kwamen binnen zeg....lachend en vol goede moed hun verhaal vertellend...ze zijn dus via een kleine omweg van zo'n 70 kilometertjes via Duitsland in Sellingen aangekomen. Iets na 11.00 besloten we te gaan rijden...zonder Chris... Na zo'n twee kilometer slaan we het dorp in,...en wie komt ons tegemoet gereden...CHRIS. Dussss we waren kompleet !!! De rit, door Duitsland, uiterst zorgvuldig uitgezet door Dick was schitterend. Mooie vloeiende bochten door een schitterend gebied in Duisland. Met een zonnetje vertrokken, maar al gauw kwamen de donkere luchten...met natuurlijk véél, héél véél regen...en kou, héél véél kou... Het was dus ontzettend opletten, zeker gezien het blad en andere troep op een koud en nat wegdek. Ik had met bewust helemaal achter in de groep laten afzakken, om zodoende zoveel mogelijk overzicht te houden, aleen Peter Pranger reed nog achter me (wel een veilig gevoel). De eerste rookpauze was na een kilometertje of 80, en zowaar, het was droog...en een héérlijk zonnetje brak door de wolken, niet dat het hierdoor meteen een graad of twintig werd...maar toch...HET BLEEF DUS WEL BIBBEREN. OPgestapt, en na, vlgns mij, ruim een uur, gestop bij een restaurantje, met een BIERGARTEN...hier zouden we de inwendige mens gaan versterken met schnitzels, soep of wat dan ook... Met 20 man de bestellingen doorgegeven...waardoor de kok werk genoeg had. Na zo'n anderhalluf uur hadden we eten. Dit wachten gaf natuurlijk wel de mogelijkheid voor de nodige verhalen, met het klapstuk ROB WOLTERS, die tijdens het vorige Hemelvaartweekend in het Zwijnehuisje, met een groot broodmes heeft lopen zwaaien (wat ie werkelijk gedaan heeft volgt) hahahahahaa...WAT EEN VERHAAL!!!!!!! Na het eten weer opgestapt, en zouden we nog een uurtje doorrijden om vervolgens naar de snert in Sellingen te gaan. Na een kwartier gereden te hebben sloegen we rechtsaf vanuit een wat smalle weg, de provinciale weg op, toen ik de bocht nam hoorde ik een bak herrie...en ja...daar lag de CB van Kees, zelf stond ie gelukkig te vloeken, en te schudden... Na Kees reden nog drie man en Akos, die weer moest bijhalen omdat ie net als blokker had gefungeerd. De rest van de groep was dus verder vooruit. Met die vier of vijf man hebben we Kees gesteund... (Man wat was ik over zeik zeggg...)Ook de Duitse bewoners van het huis waar de bike van Kees lag, waren zeer behulpzaam. Samen met Kees, heb ik de CB achter hun kunnen zetten...WAT ZIET DIE CB ERUIT ZEG... Jammer dat het wéér Kees moet zijn die dit moet overkomen, heel de dag heeft ie zéér rustig gereden, en echt géén gekke dingen gedaan...maar doordat ie in een behoorlijk lange plas water terecht kwam, is z'n voor- en achterwiel gaan aquaplanen, waardoor ie in een "whobbel" terecht waar ie niet meer uit kwam, om vervolgens kompleet de macht te verliezen...en schoof...zelf heeft ie superveel geluk gehad, omdat z'n motor wel, maar hij gelukkig niet, de verkeerspaal heeft geramd. KEES, JE HEBT IN IEDER GEVAL HET STEPJE WEER AAN DE GROND GEHAD...HAHAHHAA. Meteen hierna is Kees bij Akos opgestapt, en zijn direct ri. Sellingen gereden. Natuurlijk was iedereen vet onder de indruk, maar gelukkig pepte de sfeer weer een beetje op, mede dankzij Kees. Het enig wat hem werkelijk bezighield was hoe hij dit thuis moest vertellen. LAURET STERKTE... De snert ging er goed in, Moeder Dick BEDANKT, en de Owners gingen weer huiswaarts... Om halluf zes ben ik samen met Ton, Peter, Chris en Ro ook ri. huis gegaan. Maar goed dat ik zo'n Zumo heb, anders hadden we daar nooit weg gekomen... Onderweg tot aan Zwolle nog een paar keer gestopt...en véél gelachen...Luitjes bedankt voor de gezellige terugtocht. Na Zwolle ben ik alleen verder richting Brabant gereden, waar Carin meteen lekkere bak koffie zat te wachten...ff gedouchen, en om 23.00 kompleet gesloopt naar bed gegaan... HET WAS DIT JAAR DUS EEN ECHTE BIKKELRIT / BIBBERRIT...!!!!! Later, Gr. Howie

(Ruud; Amsterdam) Beste owners, gisteren hebben wij de zga bikkelrit gereden. Deze rit starte vanuit sellingen (Dick´s place). De weersvoorspelling was hagel, wind en regen. Dit alles hebben we ook op onze helmen gekregen. De rit verliep voorspoedig en na 85 km´s rijden was het tijd voor een stop. Lekker verkleumd stond we wat te babbelen. Nadat wij weer +/- 20 km gereden hadden zijn we bij een eetcafé in Duitsland een hapje wezen eten. De stemming zat er goed in en na een goed gevulde buik zijn we weer op de motoren gestapt en gaan rijden. Het weer was een stuk slechter geworden en het had tijdens onze lunch behoorlijk geregend. Nadat we een laaghangende zon getrotseerd hadden (ik weet niet meer wat het zicht was, maar ik zag de motor voor mij bijna niet meer) reden we op een weg die vol met water lag. Kees had een splitsing daarvoor geblokt en hij was weer op weg naar de voorste motoren. Nadat Kees mij (ik reed op twee na achterin) rustig was voorbij gereden (dus niet zoals hij wel eens doet, dit was echt rustig) gaf hij wat gas bij. Wat Kees niet zag en eigenlijk ook niet kon zien door opspattend water, zon die weerkaatste op het wegdek, is dat hij in een diepe spoorvorming reed. Deze was natuurlijk ruim bevoorraad met regenwater. Wat er toen gebeurde, de motor raakte in aquaplaning en ging eigenlijk vrij snel uit balans. Eerst een giga water massa, ik zag werkelijk niets meer, alleen twee schimmen, een glijdende motor en een glijdende Kees. Kees moet volgens mij +/- 30 meter zijn gegleden. Bij stilstand sprong hij als het spreekwoordelijke duveltje uit een doosje weer op. Zelf had ik een tijdelijke hartstilstand, maar toen ik Kees weer zag staan kwam mijn hart ook weer op gang. De snelheid waarmee dit gebeurde moet +/- 100 geweest zijn. Zijn motor is waarschijnlijk aan beide kanten over de grond gegaan en vol tegen een paal geknald. Kees heeft deze paal gelukkig gemist, hij heeft niets geraakt. Jullie kunnen begrijpen dat de rit meteen ten einde was. Een aantal van ons heeft het toch hard geraakt, Houward, Rolinka en mezelf. Gelukkig alleen maar materiele schade, maar onze buddy Kees heeft/had toch heel wat uit te leggen aan het thuis front, Laurette. Ik heb Kees vanochtend gesproken en lichamelijk gaat het wel, een beetje stijf en hier en daar doet het nog zeer, maar hij klonk niet als de oude Kees. Hij vond het goed dat ik e.a. op de mail zou zetten. Daarom dit verslag. Zelf heeft dit toch een grotere impact als dat ik vooraf zou kunnen bedenken. Mijn vrouw wilde niet dat ik deze rit zou rijden. Gezien de omstandigheden en jullie hebben het gisteren nog op het nieuws kunnen zien wat er op de a28 gebeurt is (daar waren wij dus), is dit voor mij de laatste bikkelrit geweest. Voor mij is motorrijden een hele leuke hobby en dat wil ik ook zo (heel lang) zo houden. Ik hoop dat wij nog lang van Kees kunnen en mogen blijven genieten en ik wens hem en zeker Laurette het allerbeste toe. gr. Ruud